Deprem korkusunu nasıl aşabilirim

0

Selamün aleyküm arkadaşlar sizinle hem içimdeki sıkıntıyı paylaşmak istiyorum hemde bir konuda danışmak istiyorum.izmir depremini yaşanlardanım bende🥺3 minik cocugumla evdeydim o gün salonda yavrularımla dua etmekten başka bişey gelmedi elimden bende çaresizliğin acizliğin nasıl oldugunu o gün tam anlamıyla yaşadım Rabb'im yaşatmasın hiç kimseye cokkk ama cokkk kötüydü cok şükür bize bir şey olmadı ama ben etkisindeyim halen. ki benim gibi olan cok insan var biliyorum🙁suan izmir de değilim deprem oldugundan bu yana.eşim orda aklım onda ama ben ne İzmir'e nede evime geri dönmek istiyorum içimde bir korku var sürekli ölüm sevdiklerimi kaybetme özellikle yavrularıma birşey olacak korkusu kusura bakmayın uzun oldu ama söz konusu insanın evlatları olunca daha bir hassas oluyor insan haliyle.benim gibi olan bu durumu yaşayan nasıl ruh haliniz bu durumu atlabildiniz mi ben ne yapmalıyım lütfen bir akıl verin hakkınızı helal edin hayırlı cumalar❤️🤲

  belemir   -   Diğer
0 0
13 yanıt - paylaş
0

Şuan bulundugunuz yerdede deprem olabilir kendınızı şartlamayın bende izmirde yasıyorum oglumla bizde evdeydıkv Baska seylerle oyalanın hbrlerı izlemeyın surekli

0

Canm izmir de değilm ama bnde geçen sene Elazığ' depremini yaşadım malesef seni çok iyi anlıyorum bndede kaybetme korkusu felan başladı artık en ufak biseyde deprem oluyor hissine kapılıp panik yapıyorum ben bu psikolojiyi yenemedim ve sürekli bu şehirden gitmek istiyorum diye eşime çatıyorm sürekli deprem olacak korkusuyla yaşıyorum velhasıl ben yenemedim duzelemedm insallah sen düzelir sin imkanın varsa Bi psikolog ile görüş bnce

0

Tevekkül etmek tek çareniz.hislerinizjn böyle olması çok normal lakin bu korkunuzu böyle beslemeye devam ederseniz buyur ve hiç kurtulamazsınız.yanlis anlaşılmasın ama hayatta herşey allahtan bu elbette bir azap değil insanlar için ben öyle düşünmüyorum hanı izmir için denilen hiç biseye katılmıyorum dini manada ama daldaki yaprağın dahi allahın izni olmadıkça dusmeyecegine inanıyorum ölüm vakti saati geldiğinde ne bi ileri ne bi geri gider o alnımıza dogarken yazılmıştır ve şu hayatta aldığımız nefes dahi bize emanettir evlatda öyle hiç bişeyin ve ya hiç birinin sahibi biz değiliz canın ve mülkün yegane sahibi sadece allahtır ki ondan ümit de asla kesilmez bize düşen sabretmek tevekkül ve dua etmek her sevdiğimizi allaha emanet etmek ve ölüm bir nur alem allaha kavuşma kapısı biz allahın karşısına günahlarla rızasını kazanamadan çıkmaktan korkalım ölümden korkmak allahın gücüne gider korkunun sadece allahın karşısına çıkacak yüzümüz var mı olması gerekir her birimizin ölümüne bir şey sebep olacak neticede biz allahtan hayırlı ölümler isteyeceğiz.. allah kalbinizde ki yükünüzü hafiflersin evlatlarinizin esas sahibi allah ve unutmayın bir annenin evladina duyduğu merhamet onun merhametinin yanında okyanusta damla gibi kalır onun merhametine emanet edin yavrularınızı tevekkül ile şüphesiz rabbim bizi bizden daha iyi bilir.. bu yüzden korkmayın kaderde ne varsa o olur.

0 0
paylaş
0

Biz istanbuldayız sanki ben yaşamış gibiyim. Etkisinden cikamadim. O ölen cocuklar. 4 evladini kaybeden anne. 4 yaşında aydanin annesi heran aklimda .. allahim dayanma gücü versin insallah cok zor. Alnımıza ne yazilmissa o önüne gecemeyiz.

0 0
paylaş
0

Peki şöyle bir düşünce niye yok İzmirden evinden korkuyosun başka yere sığınıyorsun ama hiç düşünmüyormusunuz eceliniz gittiniz yerdr belki kaçmak yöntem deil tedbir ve taktir yöntem korkunun ecele faydası yok bnde korkuyorum daha büyüğünü yaşadık enkazdn cıktk 99 depreminde sakarya da ama terk etmedik kimseyi tedbirlerimizi aldık taktiri Allaha bıraktık Rabbim ol derse olur kimse önüne gecemez heleki cocukların için o psikolojini sağlam tutman lazım hemen salmayın kendinizi cok kötüyseniz engel olamıyorsanz kaygı sorunlarınıza yardım alın.

0

Bnde aynıyım ama cok şukur depremi yasamadım ama kafamda sureklı planlar yapıyorum deprem olursa nereye sıgınırım falan dıye1.5 yasında oglum var onu nasıl korurum dıye olur da bısey olursa rabbım bızı esımı oglumu benden ayırmasın dıye dua edıyorum

0 0
paylaş
0

Rabbimin merhametine siginin her zaman iyi düşünün herseyiniz iyi olsun sukredin hayatdayiz diye duaya siginin namaz kılın inanın tek care Rabbim Rabbim kalbinize korku değil ferahlık huzur versin Rabbim bir daha yasatmasin.

0 0
paylaş
0

Ah kardeşim bende Elazığ depreminde hamileydim iki ay sonra doğum yaptım sonra korona bide kalp rahatsızlığim var sekerim var yaşım daha 30 ama yinede Rabbimden umudumu kesmiyorum her zorluğun ardından mutlak rahatlık vardir

0 0
paylaş
0

bende buca yildiz mah.ilk gun bile evimizde kaldik.cunku ailemle ayni apartmani paylasiyoruz.gidecek bir yerimiz yoktu.depremin tekrar nezaman olacagini bilemeyimiz.nereye kadar korkuyla yasayabilirizki.buna alismalisiniz.sonucta evi birakip nereye kadar kacabilirizki.

0 0
paylaş
0

bende Kuşadası'nda yaşıyorum deprmem olduğunda Adanadaydim Kuşadasında hala büyük bir deprem bekleniyor ve ben oraya gidip evimi taşımak zorundayım kızımla birlikte nasıl gidecem bilmiyorum çok da korkuyorum ama yapacak da birşey yok Allah'a siginmaktan başka

0

Deprem de trafik kazası gibi öngörülemeyen birşey. Allah korusun hepimiz, hepimizin çocukları trafik kazasında da can verebilir. Ev yıkılacak korkusu normal, ama hergün trafiğe çıkıyoruz kaza geçiricem korkusu olmadan. Bir de ölüm Allahtan, ölmek istemiyorum dediğimizde daha fazla yaşamayacağız. Önümüzde seçenekler var, deprem korkusu var, müstakil eve çıkabilirsiniz, apartmana depreme uygunluk testi yaptırabilirsiniz, evin nerelerine saklanılır diye kafa yorup kendinize yaşam üçgeni olabilecek yerler ayarlayabilirsiniz. Bütün bunlar trafiğe çıkmadan araba bakımını yapmak ve emniyet kemerini takmakla aynı. Siz önlem alın gerisi Allahtan. Dayanamıyorum diye isyan etmek yok. Biz isyan edersek çocuklar yaşayamazlar. Her durumda yaşamı kolaylaştırmaya odaklanın derim.

0

Çok geçmiş olsun rabbim birdaha yaşatmasın inanın azda olsa korkunuzu anlıyorum ben İstanbul'da oturuyorum genede kendi evimde değil annemde kaliyorum çünkü kızımla tek yaşıyorum ayda ve elifi izledikçe hemen ağlıyorum

0

şimdi gördüm yazınızı ben de şu an öyleyim ama ben evimde kalıyorum mecburen eşimi bırakıp gidemedim gözüme uyku girmiyor bi saat kadar önce 1:16' da yine bi salladı alttan kısa sürünce uyandırmadım kimseyi oturdum lambaya bakıp duruyorum sürekli Rabbim yaşatmasın bir daha da dilim falan tutulacak inme inecek diye korkuyorum ölmek istemiyorum çocuklarımın büyümelerini eşimle dolu dolu sağlıklı bir ömür sadece psikolojim çok bozuk banyo bile yapamıyorum çok zor Rabbim yardımcımız olsun

Anne ya da anne adayıysan