Çocuklarıma travma yaratmadan ölümü nasıl açıklarım

0

Profesyonel fikirlerinize ihtiyacım var. Dün çok sevdiğim kayınpederimi kaybettik. Biri 3,5 yaşında biri 7,5 yaşında olan 2 kızım var. Büyük kızımla dedesi birbirine çok düşkündü. Ben bunu büyük kızıma travmaya yol açmadan nasıl açıklarım? Nasıl bir yol izlemeyeliyim? Bugün değilse yarın soracak. Hemen hemen hergün görüntülü konuşurlardı. Başına gelen var mı? Lütfen yardım edin 🙏😔

0 0
10 yanıt - paylaş
0

Dün gece teyzemi kaybettik. Sanki annemi kaybetmişim gibi mutsuzum. Kızıma ve çocuklarıma direk söyledim çünkü sürekli ağlıyorum. Söylemesem bir hikayeye inanmak zorunda kalacaklardı. Annesinin yanına gitti artık bizimle değil dedim. Ölümü böyle biliyor suanda

0

Öncelikle başınız sağolsun.. Benim babam rahmetli olduğunda kardeşimin kızı 6 yaşındaydı.. Ve alt üst kat oturuyorlardı...Birbirlerine o kadar düşkünlerdi ki tarifsiz..Hatta ölmeden önceki gün gece yeğenim akşam saat 11 de ağlayarak yukarı çıkmış babam at olmuş oynatmış.. Ve sabaha karşı aniden kaybettik babamı.. Sabah cenaze kalkmadan okuluna bıraktık.. Ve bir pedagog tanıdığı aradım ben..Bana söylediği şuydu okuldan alın sakin biryere götürün babası annesi ve sen özellikle dedi..Cunku dede hepinizin ortak noktası dedi..Kesinlikle o kalabalığı görmeden durumu açıklayın dedi..Ve biz tarif ettiği şekilde sakin bir yere gidip tavsiye ettiği şekilde açıkladık.. Şöyle oldu. Öncelikle ölümün tarifini yaptık.. Bunun dünya değiştirmek olduğunu ama insanların kendi tercihi ile.olan bir durum olmadığını söyledik.. Sonrasında dedesinin artık biraz dinlenmeye ihtiyaç duyduğunu, ölümün bir yok oluş olmadığını onu ne zaman düşünse dedesinin e de onu düşüneceğini ve her zaman onu seveceğini söyledik..Ve zamanı geldiğinde yine hepimziim buluşacağını söyledik.. Ama bu buluşmanın vaktini biz ayarlayamayız ve biz ne kadar güzel yaşarsak deden o kadar mutlu olacak dedik... Cennete gitti falan asla söylemeyin öyle dedi pedagog..Kuzum sadece peki ozledigimde görebilecek miyim diye sordu..Biz de telefonda videoları ve fotoğrafları olduğunu onları istediği zaman görebileceğini, ve arada bir rüyasında da gorebilecegini söyledik...Net bir şekilde bir daha dönmeyeceğini belirttik..Ve inanın o an o kadar zordu ki...Kendimizi tutmak zorundaydık ve bu nerdeyse imkansızdı.. ama hala olmak baba olmak böyle birşeydi...Be aylarca telefonla konuşmayı denedi yeğenim.. Babamın numarasını annesinin.telimden aratıp bari sesini duysam diyormuş

0 0
paylaş
0

benim eşim de kanser hastası ve durum şuan hiç iç açıcı değil. geçenlerde markette bir konuşma geçti ve belki ben de allah korusun bir şey olursa böyle anlatabilirim dedim. kadın nurların olduğu bir dünyaya mleklerle yürüdü diye anlattı aslında.... melekler ve nurlar falan aslında onu da çok açıklayamam ama çizgi filmlerden vs uzay şu bu görüyolar sonuçta. .. başka bir yerde ve seni görebiliyor sadece biz orayı göremiyoruz (ben cennet/cehennem kavramına çok girmek istemiyorum) biz göremesek de o hep senin yaanında ve buradan daha güzel bir yerde. hepimizin bir amacı var, o amacı basardığı için ışıkların olduğu ve bizim göremediğimiz ama onun bizi görebildiği bir yere gitti. hepimiz bir gün orada buluşacağız vs trzı bir konuşma planladım ben en kötü ihtiml için

0 0
paylaş
0

Geçen sene kayınpederimi kaybettik oglum 5 yaşındaydı , haberi aynı anda aldık , cok ağladık, o da cok ağladı, sonra yurt dışından geldi cenazesi, hep birlikte gittik , camide duasınıda yaptık , mezarlığa gidip defnettik, bu süreci büyükler gibi yaşamasını sağladık, yaşlanınca ölünür kavramını anladı , bazen ara ara söyler anne sen hiç yaşlanma der.

0

Ben 2 sene önce babami kaybettim kizim 7 yaşındaydı.Karsimiza alip Allahin peygamberlerin yanına gittiğini,mutlu olduğunu,zamani gelince bizimde gideceğimizi,anlattik sakin karşıladı.soru sorduğunda cevaplayın bize bir psikolog ablamiz konuyu guncel tutun cabuk atlarir demisti.Hergun ufak ufak anılarından bahsettik fotoğraflara baktik,dua okuduk,dedemiz icin birseyler dağıttık hepsine dahil ettik kizimi.cok sukur hic sikinti yaşamadık.yasamin bir döngüsü oldugu icin kabullendi ve oyle devam ediyor.

0

Cocugunuza vefat haberini verirken ama biz yanındayız ve sağlıklıyız inşallah cok daha mutlu olacağız . diye ona güven verici cümleler kurmanız önemli.

0

Başınız sağolsun.. iki sene önce kayınpederimi kaybettik. Altlı üstlü oturuyoruz, yeme içme hep bir aradaydık. Kızım o zaman birinci sınıftaydı. Ölüm haberini aldığımda okuldaydı. Geldiğinde sakin bir şekilde anlattık bir daha gelmeyeceğini. Tek kelime konuşmamış, hiç bir şey sormamıştı. Hala da konuşmaz, adı geçtiği zaman üzüldüğünü anlarız. İçinde ne fırtınalar kopuyor bilemiyoruz. 8 martta kaybetmiştik, o gün okulda öğretmeni günün anlam ve önemini anlattığı sırada söz almış ve “öğretmenim ben sekiz Mart gününü hiç sevmiyorum, o gün benim Dedem öldü” demiş. 😔
Allah geride kalanlara sabır versin..

0 0
paylaş
0

En yakın arkadaşımı kaybettim ben de. Kızım neredeyse benim kadar düşkündü Ona. 2 yaşındaydı o zaman. Bizim çok ani olduğu için şahit olmaması gereken sahnelere de tanıklık etti maalesef. Aklım başıma gelince pedagogla görüştüm. Uzun uzun anlatmayayım yorumların geneline katılıyorum, tek bir uyarım var. O zaman uzman söylemişti. “Bizi görüyor” dememek lazımmış. Çocuk sürekli izlendiğini düşünüyormuş. Başınız sağ olsun.

0

Kızımla ölüm konusunda aramızda geçen bir diyalogu da anlatmak istiyorum size. 3 yaşında falandı sanırım sorgulamaya başladığında. Ölenler nereye gider vs. Dilim döndüğünce anlatmaya çalıştım sonra da dedim ki:
- artık biraz güzel şeyler konuşalım mı?
- neden anne ölüm kötü bir şey mi?
- ölenleri bir daha göremediğimiz için ben biraz rahatsız oluyorum bu konuyu konuşmaktan
- ben rahatsız olmuyorum, sonuçta ölenler bizim sevdiklerimiz, onları sevmeye devam edebiliriz.
Bit kadar boyuyla bana ders verdi ve ölüm gerçeğini kabullenmemi kolaylaştırdı resmen. Demem o ki onlar bizden farklı algılıyor bazı şeyleri.

0 0
paylaş
0

Yaşlandı öldü denmemeli. Her yaşlının öleceğini düşünür.
Hastalandı öldü denmemeli. Her hasta olanın öleceğini düşünür.
Soyut kavramlar kullanılmamalı çünkü kafası karışır.
Bizi görüyor denmemeli. Sürekli bizi izlediğini düşündüğümüz bir durumda rahatsız olunur sanıyorum..
Çok ayrıntıya girilmemeli. Kısa ve net olunmalı.
Somut bir şekilde; o artık nefes almıyor, yemek yiyemez, konuşamaz gibi anlatılmalı.

0 0
paylaş

Anne ya da anne adayıysan