Çocukları huysuz olan anneler var mı

0

Hanımlar çok yorgun ve umutsuz olarak yazıyorum... İlk kızım (şu an 7 yaşında) çok zor bir bebek ti hiç durmazdı.Uyku desen hiç yoktu. Afedersiniz lavaboya bile birlikte giderdik. Eşimle de mutsuzluktan, yorgunluktan hep kavga ederdik. (Allah kimseye yaşatmasın). Asıl meseleye gelirsek şu an 1 yaşında Bi kızım daha var. O da aynı çıktı. (abladından belki Bi tık daha iyidir ) ama bunla da lavaboya gitmek zorunda kalıyorum. Hep mızmız hep ağlamaklı. Psikoloji kalmadı. Eve gelen misafirin yanında bile fırsat bu fırsat deyip iş yapmaya çalışan biri oldum. Halden anlayan insan zor. Çünkü durmuyor. Her fırsatta ne yapsam kar modunda robot gibiyim. Her işimi stresle yapmaktan, aman uyanmadan şunu da yapayım demekten, hızlı yemek yemekten çok yoruldum. Rabbim acılarını göstermesin, onlar benim herşeyim, isyan etmek haşaaa.. Ama neden elalem çok rahat çocuk büyütüp peş peşe doğum yaparken benimkiler bu kadar zor?? Çok üzgünüm.

0 0
13 yanıt - paylaş
0

Benimkilerde ayni en azından senin büyük 7 yasindaymis artık kurtulmuşsun ondan benim kiz 4 oglan 1 yaşında uykuyu hiç sevmezler oğlum gece 4 te uyaniyor ogleden sonra 2 de uyuyor ogle uykusunu. Kızım 8-9 da uyanir gece 11 de yatar yani oglum uyurken uyuma sansimda yok 🙂 tuvalete sadece eşim işten gelince yalnız girebiliyorum onun dışında cocuklarla falan hepberaber giriyoruz 😁 kahvaltıyi tek elle hazirlarim kucağımdan oğlum inmez yumurtayi bile tek elle kirip pisirmeyi öğrendim 😁 biraktigimda yerlere atiyor kendini benimde içime sinmiyor tek elle yapmak daha kolay geliyor artık. Velhasil yalnız değilsin bu arada birde örgü örüyorum sipariş alıp. Uyurken oglum. Gundizde tek elle yine yemek yapiyorum falan ev temizliginide ayni şekilde hep koşturmaca anlayacagin

0

Emin olun çoğu çocuk böyle büyüyor siz fazla sıkıntı yapıyor kendinizi yoruyorsunuz benim 4 çocuğum var 3 u prematüre dogdu ve 2 su kolik bebekti hâlâ 2 buçuk yaşındaki oglumla tualete birlikte gireriz evi supurucegim zaman önce o süpürgeyi alır ona vermezsem ağlar küçük oğlumu mutfakta büyüttüm ilk kızım 2 yaşına kadar kucagimdan inmedigi için iki yaşında yurumeye başladı oğlumun biri zaten hiperaktif ve dikkat eksikliği var yani kısacası hayatın akışına ayak uydur ve mutlu olmaya çalış

0

Evet çok zor ama Allah hiç nasip etmeseydi bu stresten eşinizle daha kötü olabilirdiniz bunu düşünün evinizin bomboş olduğunu kimse için yaşamayın kendiniz ve çocuklarınız nasıl mutlu rahatsa o şekilde iş yapın evinize kimseyi kabul etmeyin ne olacak sen mutlu olda gerisi boş

0 0
paylaş
0

Aslında anlattıgınız şeyler çok normal hepimiz yaşıyoruz siz pskolojikmen çok takıntı haline getirmişsiniz bir zamanlar bende sizin gibi oldum ama biraz rahat olun aslında herkesin çocuğu öyle bunlar dönem dönemdir .çocuklarınız sizden ilgi şevkat istiyor bazen brakin işi gücü onlarla oyun oynayın brakin işi gücü kendinize zaman ayırın .brakin kavga etsinler bütün kardeşler kavga eder 1 dk sonra da hicbisey olmamış gibi oynarlar yeterki siz beyninizde büyütmeyin .

0

Bence çoğu çocuk böyle benimde 4 yaşında ve 1,5 yaşında 2 oğlum var her gören ALLAH yardım etsin diyor o kadar zor çocuklar ki herşeye ağlıyorlar ve sürekli kusuyorlar her yerde elimde kusmuk kabıyla geziyorum

0

rabbim yar ve yardımcınız olsun çok üzüldüm çok stresli olduğun için insallah geçecek...ilk başta bence çocuğun huzursuzluğu sizin mutsuzluğundandir...onlar bizim bir parçamız bizim hissettikleri hissediyorlar.eşinle mutlu degilsin ve bu çocuklara yansıyor.bence ilk bu problemi çözün six bi mutlu olun bakin nasil degişirler çocuklarda.çocuk senin stresi huzursuz olduğu hissediyor o da ayini duygular yaşıyor ve çocuktur bunu yaramazlilarla huzursuluklarla.ağlamalarla yansıtıyor.buyuk değil ya anlatsın.ilk kendine çözüm kendinizde arayın.niye çocuklarım böyle demeyin niye ben mutlu değilim deyin ve kendini rahat mutlu hissettiğin durumu bulun.eşinizle oturun çözün aranizdaki mesele.anne baba anlasamiyorsa ve çocuklar mutsuz evde buyuyorsa birakin zor bebekligi omur boyu bunu etkisi altina yasarlar

0 0
paylaş
0

Bence biraz rahat olun. Çünkü bu zamanlarını bir daha yasayamiycaz. Keyfini çıkarın. Yarın ilerde büyüdüklerinde keşke o zamanlarda olsak diyeceğiz. Varsın eviniz dağınık olsun. Rabbim evletlarimizin acısını göstermesin . Bu arada biz de aynıyız iki tane de bende var çok şükür Rabbime.

0 0
paylaş
0

Benim kızım da aynı bazen çok zorlanıyorum ama sağlıgı iyi ya buna sükür diyip kendimi rahatlatıyorum.Eşim evde olunca gezmeye cikarıyor birlikte babaannesine falan gidiyorlar ben o sürede işlerimi yapıyorum ya da dinleniyorum esiniz biraz destek olsun insan gercekten zorlanıyor eşim bu aralar yogun calısıyor ilgilenemiyor pek cocuga sesimi yükseltirken buluyorum kendimi sonra ay ne yapıyorum diyorum kendime geliyorum yasamayan anlayamaz çocuk bakmak zor ama oyuncaklariyla bile oynamayıp sürekli ağlayan zor bir cocuk bakmak anlatılmaz yaşanır

0

Bütün çocukların farklı farklı huy ve karakterleri var. Fakat Bir de şöyle düşünün derim hiç çocuğunuz olmaya da bilirdi ya da çocuklarınız olup da engelli olabilirlerdi dua etmeliyiz ki sağlıklılar ve oyun oynayıp yaramazlık yapabiliyorlar. Tabii ki anneyiz diye robotta değiliz bizlerin de nefes almaya ihtiyacı var günde bir iki saat hele ki hareketli çocuklarımız varsa benden size tavsiye çocuklarınızı bırakabilecek bir kimse varsa çocuklarınızla iyi vakit geçirebilecek birilerini çocuklarınızı bırakıp eşinizle en azından haftada birkaç saat baş başa geçirebilirsiniz

0 0
paylaş
0

Vallahi ayni durumu tek cocukla yasiyorum suan 5 yaşında 1 dakika kendi kendine oynamaz kari koca mafolduk cok istiyorum bir kardesi daha olsun ilerde yalnizlik kardeş özlemi cekmesin ama korkuma cesaret bile edemiyorum ya vallahi biz çözüm bulamadik sanirim cok ilgiden kaynaklandi

0 0
paylaş
0

insan strese girince herşeyi gözünde daha fazla büyütüyura her 10 çocuktan 7 yada 8 i emin olun bu şwkilde ortam degişiligi yapın iki gün bırakın evi salın siz dışarı cıkın kafa yorgunluğunu atın üstünüzden sabrınız daha iyi güçlencek omdan sonra birde cocugunuz yorulsun öyle daha iyi uyur

0

3cocugum var üçü de dediginiz gibi hele sonuncu hiperaktif şu an 4yasinda hala çok uğraşıyorum işleri zar zor yapıyorum didebilsem psikolojik destek alacağım hem çocuğun hem kendim ama eşimden dolayi gidemiyoruz yollamiyor sen yapabilirsen yap destek al derim

0

Premature bı bebek büyüttükten sonra tam uykuları yavaş yavaş düzene koydum derken kizim 1,5 yaşında iken ikinci kızıma hamile kaldım ben hamile iken çok ağladığımı bilirim Allah'ım bana yiyen uyuywm bı çocuk nasip et diye ayağımla yere bassam uyandırdı gözümü kapatsam ağlardı 3 gün 3 gece uyumadigimi bilirim eşim.ayri ben ayrı ayakta beşikte çarşafa sallardik sizin gibi tuvalete girsem kıyamet kopardı bı gün dedi komşu sen bu bebeğe bisey mi yapıyorsun o derece ağlıyor ama dedim çok gazı var hiç bitmedi 7 ay boyunca büyük tuvaletini lagman ile yaptırdık ağzına lokma almadığı gibi verdiğini ağzından püskürtürdu her gören aa ne kadar zayıf derdi ikinci kızım uykuya ve yemeye düşkün bı bebek oldu çok şükür anlıyorum insanın takati kalmıyor 1 çocuk beni bitirmişti ozaman rabbim dayanma gücü versin biz annelere

0 0
paylaş

Anne ya da anne adayıysan