Çocuklar arası akran zorbalığı

0

Benim sorunum akran zorbalığı 7 yaşındaki oğlum sistematik bir şekilde akran zorbalığına mağruz kalıyor ailelerine durumu anlattığımda beni suçluyorlar anlatamıyorum. Çocuklar karşı apartmanda. Son çare oğluma o çocuklarla oynama dedim. Bu seferde çocuklar gelip hakaret edip duruyorlar.Benim oğlum biraz duygusal anne bi burdan taşınalım dedi en sonunda. Kendi apartmanımızda sorun yok. Bu konuda fikirlerinize ihtiyacım var

0 0
13 yanıt - paylaş
0

çocuk anne babanın aynasıdır. 7 yaşına kadar kişiliği oturtturulmamiss çocuklardan ne beklenir zorbalıktan başka. ve bu sıkıntıyı yaşatan kesimde hiç kusura bakılmasın eğitimli anne baba çocukları. benim oğlu da 8 yaşına gidiyor ve daha dün çocuğumu küçük görme aşağılayıcı tavırla ezmeye kalktılar cevap ver diyorum çocuğun yapısında yok ki çocuk ne yapsın. sessiz kalıyor. Ama ben bir anne olarak çocuğumun bu tarz davranışlara maruz kalması beni yıkıyor. sokağın büyüttüğü yada ogretilmemis iyi eğitilmemiş çocuklardan bu toplumun ne beklentisi olabilirki

0

Diğer cocuklar ve aileleri için bir şey gelmiyorsa elden kendinizi güçlendirmelisiniz. Zira aynı ancak farklı versiyonları okulda- iş yerinde başına gelebilir.Bir oyun terapisti bu konuda çocuğunuzu güçlendirebilir, size danışmanlık verebilir. Terapötik destek her zaman iyidir

0 0
paylaş
0

Aileleriyle konusmayi deneyin hic bir care fayda vermiyorsa ve tasinma imkaniniz yoksa. Ayni sey benimde oglumun basina geldi ve en sonunda psikolojik destek bile almak zorunda kaldi. Akran zorbaligi kadar illet, cahilce ve fena birsey yoktur cocuk dunyasinda sanirim. Ne uykusu ne sagligi hicbirseyi kalmamisdi. Yuzu gozu kan cizik cirmik morluk icinde gelirdi. Hassas cocuklara daha fazla yukleniyorlarki kendi egolarini tatmin edebilsinler ve evde aile ici siddet varsa uzerlerindeki stresi atabilsinler. Gerekirse kolluk kuvvetine bile basvurun polis cagirin!!!

0 0
paylaş
0

En yakın arkadaşımın çocuğu kızımdan 2 yaşta küçüktü ama çok fenaydı ve işin kötüsü bütün mahalle çocukları böyleydi. Evet benim büyüdüğüm mahalle lakin kızımı boşanınca baba evine döndüğüm için istemesemde burada 5 yaşına kadar büyüttüm. Kızım ağlamayan sürekli olumlu davranan çok sakin güler yüzlü paylaşmasını bilen sevimli bir çocuk ama diğerleri elindekini çalan, vuran, sürekli ağlayarak istediğini yaptıran, yalan söyleyen, kendine zarar veren (burnuna kasıtlı yabancı madde sokma, kafasını acısada inadına duvara vuran, oyuncak çalan, yiyecek çalan, küfür eden,saldırgan v.s...)baktımki sokağa çıkınca oyuncaklarıyla sadece o çocuklar oynuyor, baktımki onlara vermeme rağmen elinden yiyeceği alınıyor kafasına vuruluyor. Orada kızıma onun anlayacağı dilden canını yakan olursa önce uyar tekrarlarsa sana yaptığını ona yap senden izin istemeleri gerekiyor izin istemeyene oyuncak verme çalanı bir daha yakınına yaklaştırma ve evet küfür kötü şiddet kötü ama mecbur kalınırsa yapmamak daha kötü kızım belki yapılanlara 3 kere böyle karşılık verdi. Ve sorun kalmadı. Yani diş göstermek gerek yoksa ömür boyu ben niye böyleyim onlar niye böyle anne diyecek ve inanın devam ettirmedi hatırlamıyor bile o kadar nazik kibar şuan ortaokul bitecek koskoca 4 senede bğr tane karşısına çıktı yine aynısını yap ne diyorsa iade et fiziki ne yapıyorsa aynısını kararlı yap oda 2 kere oldu son oldu. Şimdi lise var biliyorum daha beteri çıkıcak ama kızıma güveniyorum. Korkmuyorum. Mecbur kalınınca karşıdakinin anladığı dilden konuşmak gerek. Ben karışmadım. Çünkü bu onun meselesi azcık tüolar verdim. Nerden biliyorum işte ben 25 sene o kötü tabir edilen çocuklarla büyüdüm onlar gibi asla olmadım. Ama geride durmadım. Çocuk ailenin aynasıdır o yüzden aileyle muhatap olmak sizide bozar. Her koyun kendi bacağından asılır derdi babam çok doğru onlarıda aileleri düşünsün hiç uğraşamam çünkü faydasız biliyorum.

0

Orda zarar goren sızın cocugunuz en az o cocuklar kadar dısarda olmaya hakkı var aılelerı ıle bu sorunu cozun aılelerı normal dılden anlamıosa gereklı sekılde Konusun kıöse kusura bakmasın ben ılmek ılmek dogurdum cocukta olsa kımse kılına zarar veremez

0 0
paylaş
0

Benim oğlum da 5 yaşına yaklaşıyor oldum olası kendine gelecek bütün zararlardan korur kendini korkar duygusal hassas kibar sakin bi çocuk.kendine zarar verecek sanar kendinden büyük bağıran çağıran vuran çocuklardan genelde rahatsız olur ve yaklaşmaz çok kafama takılıyor benimde ilerde okul zamanı filen neler yaşayacak düşünmek beni çok üzüyor bende çözüm arayışındayim neler yapabilirim onu için diye

0

Benzer şeyleri bizde yaşıyoruz 5 yaşındaki oğlumla çoğu kişinin msjları gibi benim düşüncemde ana fikir bazı ailelerin kendi çocuklarının rahat ve mutlu olduğu yerde hatalarını görmeden gözü kapalı topluma salmak !!!kural empati paylaşım tatlı dil kardeşlik dostluk gibi kavramların neredeyse hiç işlemedikleri aşılamadıkları evlatlarını 😔zorbalık zulme dönüyo ve biz aileler kahroluyoruz

0

Çocuğunuza herkesin aynı duyarlilikta olamayacağını,herkesin farklı olduğunu ifade etmeye çalışın.Bu davranışın çocuğunuzun değil diğer çocukların sıkıntısı olduğunu ve her zaman her yerde karşımıza çıkabileceklerini ve aslında bu çocukların bunu yapmalarının sebebinin davranışlarının yanlış olduğundan haberleri olmadığından kaynaklandığını söyleyin.Emin olun zamanla aslında güçlü olanin kendisi olduğunu farkedecek ve bu durumlara eskisi kadar takilmayacaktir .

0

O tür çoçukların ailelerin beyinleride çoçuk beyni taşıdıklarına inanıyorum Çünkü güzel bir şekilde anlatsan bile olmayan beyinleri algılamıyor Benzer durumu yaşıyorum çoçuğumu hiç bir şekilde aynı ortamda bulundurmuyorum evladımı güzel merhamet ki bir şekilde yetiştirmeye çalışıyor m ama malesef Böyle durumlarda çoçukta hırçınlaşıyor

0 0
paylaş
0

Böyle sorumsuz ve görmezden gelen benim çocuğum herşeyi yapar müstahak olarak yetiştiren anne ve ebeveynlerden gerçekten nefret ediyorum nasıl bir cehalettir bu ya muhatap dahi olmayın maalesef bu şekilde yetiştirilen çocukların da geleceklerinde hiçbir umut göremiyorum Allah doğru yolu buldursun ailelerine rağmen.

0 0
paylaş
0

Bizim sokak kültürümüz yok bahcemizde yok malesef burda baska çocukları görüyorum en ust katta oturuyorum inanin icim aciyor çocuklarda hic acima yok küçük olani hep eziliyor balkondan müdahale ediyorum karşı sokağa senin annen yokmu dövdurme kendini annene git ve ne aci ki annem evde yok dior ufacik çocuk madem evde yoksun ne salarsin sokaga sokaga saldin hadi nie takip etmezsin

0 0
paylaş
0

3 çocuk sahibiyim benim çocuklarımda dışarıda uysaldirlar. Çocuklarla konuşun. Onlara ailelerinin izniyle ufak tefek birseyler alın. Kraker gibi ya da evde yapın bahçede beraber yesinler. Aileleri uygun görürse tabiki çocuklarla birseyler paylasabilsin. Çocuğunuza da bu konuda durumu anlatın okula da gidecek ve siz olmayacaksiniz

0

Ben olsam çocukları uzaklaştırmak yerine arkadaş ortamı kurmalarını sağlardım bunlar 7 yaşında çocuk bizler gibi değiller bugün kavga ederler yarın güzel geçinirler 3 yaşında bir çocuğun davranışlarını ebeveyn yönetebilir belki ama bunlar 7 yaşında zannediyorum bir dondurma yada lolipop partisinin arkadaşlık sağlaması muhtemel

Anne ya da anne adayıysan