Çocukla yolculuk zor mu

0

Son zamanlarda insta postları altında Twitter da cok fazla uzun yolculukta arka koltukta cocuklu aile kabusu yok efendim toplu taşımada bebek arabası terörü çocuk yapan özel araba kullansın uçağa binmesi gibi yorumlar görüyor ve ağızlarını yüzlerini kırmak istiyorum 🤨
sonra diyorum ki ezgii çocuğun yokken sende böylemiydin 🧐
tamam cocuk sevmezdim ama böyle de değildim tahammül ederdim hatta yardımcı olmaya çalışırdım.
gerçekten çocuklu yolcular kabus mu sizce 🤔 bu yorumlar bende toplu taşıma kullanma fobisi yaratıyor 🥺

  Hilalimmm   -   Diğer
0 0
18 yanıt - paylaş
0

Çocukları eskiden çok severdim 20li yaşlarda, ağlayan bebe gördümmü yazık anası bütün gün uğraşıyo gidip oynatayım sussun derdim, 30a yaklaşınca yaş bir de vurdum duymaz ana (?) Ları gördükçe soğudum çocuklardan, arkadaş çocuk bu ses yapar diye bir şey yok, yani şöyle elbette yapar ama bem ilave etmem ses, lokantaya git, kuaföre ya da ne bilim bi yere, vermiş çocuğun eline telefon son ses izliyor, hayır arkadaş ben duymak istemiyorum, biraz makul düzeyde tut sesini, öteki tarafta çocuk otobüste oturmuş koltuğa anasının kucağına oturmak istemezmiş, 2 3 yaşında , yaşlı teyzeler ayakta, yani çocuklar ağlamaları vs değil umursamaz anaları sınır ediyor insanı, (ikiz anası olarak başkalarını minimum düzeyde rahatsız etmeye çalışıyoruz )

0

Ne kadar düşünceli olduğumuza alakalı bence. Otobüse binip bebek arabasını ortada bırakan sahip çıkmayan çocukla ilgilenmeyip yanindakinle vs ilgilenen ve çocuğun bağırması ve diğer insanları tekmelemedi vs gibi sorumsuz anne olaylarında bende uyuz oluyorum. Ama elinden geni yapan ama çocuğu susturmayan o an arabayı kapatamayan annelere laf söyleyenlerde bi zahmet özel arabasıyla gitsin.
Mecburi olarak eminönü ne bebek arabasıyla gittim ve malum bir sokak çok kalabalık ve ihtiyaçlarının hepsi orda. Bende çok meraklı değilim çocuğu oraya sokmaya . Genç bi bayan belki evli bile değil nasıl söyleniyo buraya bebek arabasıyla gelinir mi? Napim çocuğu gerimi sokayım 🙈inşallah 3 uzun olur dışarı çıkamazsın hasret kalırsın diye dua etmişmiş ilk kez

0

Alışveriş merkezine gittiğimizde (Pandemi öncesi) hep önümüze atlarlardı insanlar 1 katı bile yürüyen merdivenle çıkmak istemeyen gençler! Heryerde afiş olmasına rağmen engelli asansörünü bile meşgul eden insanlar bence henüz evrimlerini tamamlayamamış benim gözümde, yaya geçidinden geçerken bebek arabasıyla kaç defa tehlike atlattım hatırlamıyorum, motoru arabayı kaldırıma parkedenmi dersiniz, ölüm tuzağı gibi çukurlar mi dersiniz, o belediye otobüsü asla nizami yanaşmaz durağa asla engelli ve bebek arabalılar için yapılmış rampa asla indirilmez daha neler neler, empati yok maalesef insanlar ancak yaşayarak öğreniyor sanırım bebek sahibi olunca İstanbul gibi kocaman bir şehrin engelli ve çocuklu insanlar için ne kadar yetersiz olduğunu gördüm

0

Bakarken şehirler arası otobüs yolculuğu çok yapardım bebekli bir annenin benim olduğum otobüse bindiğini gördüğümde eyvah yada inşaallah on yan yada arka koltuğuma oturmaz derdim içimden ama asla ve kata kötü bir bakış oflama puflama yapmaz asla çocukları susturur musunuz şeklinde tenkitte bulunmazdım. Bana oflayan puflayan hatta çocuklarınızı biraz susturur musunuz diyen bile oldu. Herkes sessiz sedasız yolculuk yapmak istiyor bende dahil ama bu robot değil düğmesi olsa kapatırdım dedim bir kadına. Hemde bahsettiğim hızlı tren istanbul eskişehir yolculuğu 2,5 saat sürüyor. Değişik insanlar bende yatıp kalkıp dua ettim bir arabamız olsun diye hâlâ da ederim 3 ve 4'5 yaş iki çocukla

0

Ben oyleydim. Hala da "sadece" anne oldugu icin pozitif ayrimcilik "talep eden" insanlara karsi adeta tum katılıgımla karsilik veriyorum(ozel durumlu evladi olanlara tabi ki ayricalik her zaman baki).
Ama napsin cocuklu kadinin da hayata karismaya ihtiyaci var. Ben de isterim 24 aylik bebegimle cocuklulara ozel avmye gitmeyi, cocuklulara ozel otobusle gitmeyi, cocuklulara ozel kaldirimlarda yurumeyi. Ama yok. Yoksa da yapacak bir sey yok. Ben anneyim diye gemi azıya almayacagim, onlar da sadece bebegim var diye cocuksuz kişi faşizmini uzerimde uygulamayacaklar. Bu kadar basit. Dengeli dengeli yasamak zorundayiz.

0

Asansörleri meşgul eden beyin engellilerle cokdefa kavga edip avmlerde şikayet dilekçeleri yazmışımdır çnkü cocgum olana kdar avmde asansör hiç kullanmadm
Bebek arabası oldgu için mecburdum
Çok kez yaya geçidi kaldrmlarda tekerlekli sandalye ve bebek arabası rampasına park edenle ya kavga etmişimdir yada araçların plakalarını şikayet etmişimdir
Demem o ki türk milleti neyi nası kullanması gerektiğini hiçbirzaman öğrenmedi öğretilmedi
Çocugu olan değil beni rahatsz eden ama yüksek sesli konuşup gülenden rahatsz olurum toplu yerlerde

0 0
paylaş
0

Çocuğum yokken çocuklara da hiç ilgim yoktu ama rahatsız da olmazdım. Şimdi başkalarının çocuklarına da ilgili ve anlayışlıyım. Yalnız ben de bir anneyim, bazı annelerin hayatta her şeye hakkı varmış gibi davranmaları beni bile sinir ediyor. Çocuk hepimizde var, ne bu küçük dağları ben yarattım havaları diyesim geliyor bazen.

0

Benim de bu olayla ilgili bir anim var ve hep aklima gelir. İlk ogluma hamileyken isten çıktım otobuse bindim, arkamda iki cocuklu bir kadin, oglu 4 5 yaslarindaydi ve hic yerinde durmuyordu koltuga da ayaklariyla vuruyordu, ben de yeni hamileyim ve o kadar sinir olmustumki donup bir kac kez baktim en sonunda kadina kizdim lutfen vurmasın diye. Basima gelmedigi icin bilemezdim sonra kadinin yasadigi durumu oglumla bir cok kez yasadim ve hep o kadının bakisi geldi aklima. Keske daha anlayisli olsaydim dedim hep. Demem o ki yasamayan bilmiyor...

0

ben öyleydim hatta başka bir postta yine yazmıştım bir kaç kez kızım şehir içi otobüsünde canıma okudu ama elimden gelen her şeyi yaptım sakinleştirmek için ağlarsa ağlasın bağırsın elime tel alıp hiç bir yerde nette takılmadım gönlünü yapmaya çalıştım otobüslerde çocuğum var diye iki koltuk yeri kaplamadım yer yoksa mutlaka kucağımda yolculuk edip ayakta kalanlara yer açtım çocuğum yokken asla ama asla avm hastene gibi yerlerde asansör kullanmadım (fiziksel rahatsızlığı olan gençleri ayrı tutuyorum tabi ki) bir de uçakta basınçtan benim bile kulaklarım ağrıyor bebeklerin ağlaması normal normal olmayan saldım sayıra ağlarsa ağladın diye düşünmek bence

0

Ben hamileydim dolmusta
Yazık iki cocuklu bir anne resmen dolmusun onune attı kendini “allah askına alın 1 saattır hiçbir dolmus almıyor” dedi
Benekli cocuk arabalı gorunce almamıslar
Yemin ederim eşimi arayıp agladım ben dogurunca dolmusa binmem kadının halını gorseydin kan ter içinde diye çok üzülmüştüm
Tam tersine asıl onları almak gerek, herkes ister ozel taksıye binsin ama şartlar malum

0

Ben de bu kabusu yaşayanlardanim kaçkez!.Ilk kizimda pandemi yoktu tabi..kafam estigi gibi halk otobüsume biner gezmeye giderdim...bazilari bilerek almadan geçerdi saatlerce beklerdim bazen..Ama bindiğimde genelde gençler -özellikle erkekler_ cok yardimci oluyorlardı. Ama şoförler arabayi katla,cocugu kucagina al muhabbetti çektiler..ee hem ayakta git,hem bebeği kucaginda tutup tutacaklara sarıl hemde bebek arabasina gozkulak ol!!! Simdi 2.bebeyle beraber pandemi nedeniyle hicbir yere gitmiyorum ve işim oldugunda eşim götürüp getiriyor mecburen.Sadece bebek arabasiyla mahallede günlük saatlik yürüyüşlerim var...

0 0
paylaş
0

lise ve üniversite yıllarımda otobüs yolculuğu çok yaptım.Yalan yok otobüste çocuklu birini gördüğümde eyvah diyordum Sürekli ağlayacak diye.Gençlik toyluk işte anne olmayan anlamıyormuş🤗

0

Ben bebeğiyle çocuğuyla ilgilenmeyen kadınlara uyuz oluyorum. Çocuk annesinin ilgisini çekmek için bişiler yapıyor ağlıyor, bağırıyor kadın daha yetiştirdiği çocuğun dilinden bihaber hiç oralı olmuyor.
Annesi uğraştığı halde susmayan, durmayan çocuk/bebek varsa ve millet ters ters bakarsa onlara da haddini bildirmek lazım. bi de bana mı doğurdun sanki der gibi kucağında bebek olan annelere yer vermeyen öküzler var. Bu öküzler ister kadın olsun ister erkek. Kucağında bebek/çocuk olan bi kadına yer vermeyecek kadar nasıl duyarsız olabilir insanlar

0 0
paylaş
0

Bence her bireyin hakki olduğu gibi her yerde cocuklarin hakkı. Sadece hasta olanlar haric ve birakicak bi yeri olmayanlari tenzih ederek söylüyorum hastane de cocuk görünce cok üzülüyorum. Tamma birakicak yeri olmayabilir ama cocugun hastaligi yoksa hastane yeri degil diye düşünüyorum. Onun disinda heryerde bulunmak çocukların hakkidir. Gecende kahvaltiya gttik kizim wc ye bayildi 1saat icinde on kereden fazla gitmisizdirr artik garsonlar kahlaha aticak kivama gelmislerdi.

0 0
paylaş
0

Ilk cocugum da 1 defa otobüse bindim tabiki bebek arabasıyla😬😬. onda da kavga ettim eşim beni karakoldan almaya gelince hemen araba aldı🙄🙄🙄, bi daha hiç ama hiç binmedim , haksızlık görünce sıralamayı unutan bir beyne sahibim, direkt agızım,beynime düşünme fırsatı vermeden açiliveriyor , bir de elim kolum da ağzıma uyunca zavallı beynim de sayelerinde karakolluk oluyor, sonra çalışmaya başlıyor ama iş işten geçiyor 😬😬😬,

0

Yaptıkları çok çok ayıp! Oğlum şimdi 7 yaşında. O vakitler 3 yaşında ben işten çıktım oğlanı kreşten aldım eşim görevde hiçbir dolmuş almadı akşam soğuk çocuk ağlıyor ben de ağlayacaktım. Çok çirkin bir davranış. Şimdi oğlum büyüdü yine de bebekli insanların rahatça toplu taşımaya bindirilmede öncelikli olması taraftarıyım. Buna engelli bireyler de dahil

0

Ben bekarken toplu taşıma da bebek çocuk gördüğümde göz göze gelirsek Güler el kol şakası yapmadan oynardim karşıdan . Çok ayıp adı üstünde toplu taşıma herkes binecek çocuk bu huysuzluk yapabilir .. rahatsız olanlar kendileri alsınlar araba .. yada taksi tutupta gidebilirler .. ben hiç binmedim çocukla ama binsem oğlum ağlasa biri laf etse ortalık karışır herhalde büyük ihtimal

0

İster istemez zor oluyor. İlgilenmek gerek çoçukla daha fazla ses yapmasın etmesin aman biri bişey demesin vs

0 0
paylaş

Anne ya da anne adayıysan