Çocuğum eve gelmek istemiyor

0

İyi akşamlar sevgili anneler ♥ 32 aylık oldu oğlum. Tek torun oldugundan mı bilmem kayınvalidem ler tarafında çok kıymetli ve herşeyin evet deniyor. Eşim de ben de çalıştıgımız için genelde cuma gunleri akşam iş çıkışlarında gidiyoruz. Dediğim gibi çocuğun her dediği yspıldıgı ve dur durak bilmeden oyunlar oynandığı için çocuk da haliyle orda daha çok kalmak istiyor. Babaannesi de kalmasını istiyor ben de buyugum oldugu için ve butun bir hafta özledikleri için kayınvalidem da hayır demek istemiyorum. İki haftadır cuma gunleri orda kalıyor. Çunku şu an saat sınırlaması da oldugu için hadi gidiyoruz diyoruz asla gelmiyor ortslıgı kaldırıyor ben gelmicem diye. Babannesi de kal kuzum, birlikte yatarız masallar anlatırım, oyunlar oynatırım falan filan diye buna tuz biber olacak cinsten destek oluyor. Çocuğun eve gelmek istememesi gerçekten zoruma gitmeye başladı. Bu dönemde normal mi değilse ne yapmam gerekir? Teşekkürler 🌸

0 0
12 yanıt - paylaş
0

Benim çocuklar da bir gece bile başka yerde kalmaz keşke bizde de böyle çocuk bakmaya hevesli biri olsa az da olsa neefes aldırsa bana ama nerdee

0 0
paylaş
0

Bu durum tamamen aile dinamiğiyle alakalı kızım 4 yaşında anane babaanne aynı sokakta oturuyor bizim karşımızda apartmanda 2 yaşına kadar nöbet tutmadığım için gece hep evinde kaldı sonra nöbette onlarda kaldı derken şimdi ne zmn gitsem orda kalıyor bende yakın diye müsade ediyorum çünkğ iki tarafında ilk torunu ve hep görüşeceğiz sıkıntı yaratmak istemiyorum kendi adıma zaten hem sevdiğinden hemde kural okumadıkları için orda kalmak istiyor farkındayız bunu hem negatif hem pozitif yönleri var tabi o ayrı

0

Çok çok normal benim oğlum da o dönemlerde aynı şeyleri yapıyordu kalıyordu kalmak için kendini parcaliyordu beni istemiyordu anneanne anneanne başka biri yoktu ne baba ne ben siz gidin diyodu saklanıyor du ki annemler çok yakın sık görüşürüz ona rağmen. Sonra geçiyor şimdi benimki 4 yaşında yine ağlıyor bazen ama annemde yatsın diyor hayır ben yatamam deyince ağlaya ağlaya eve geliyor asla tek kalmıyor

0

6.5 yaşında oğlum. Yanında ben ya da babası olmadan henüz bir yerde kalmadı. 4 yaşındayken 3 gece yatarken yanında yoktuk. Gündüzleri yanındaydım akşama doğru gittim anneanne ve dedesi yatırdı.(onların evinde) Sabah yine gördü beni şeklinde 3 gece. Ve 5 yaşındayken de bir akşam 9da babasıyla anneannesi ve dedesine bıraktık sabah 1de gördü bizi. İkimizden biri yanında olmadan henüz kalabileceğine inanmıyorum (zorunlu durumlar hariç). Çocuğa göre değişebilir ama benimki bizi görmeden zorlanır. Anneanne ve dedeis de aynı dediğiniz gibi davranıyor çok severek yanlarına gitmek istiyor onlar bize gelsin istiyor ama bizsiz kalmak istemiyor.
Bildiğim kadarıyla da yaşı kadar anne babadan ayrı gün geçirebilir. Yani 4 yaşındaysa 4 gün anne baba olmadan kalabilir. O açıdan sıkıntı yok.
Ama sen durumdan memnun değilsen önce kayınvaliden ile konuş. Anlamaz tarzda biri ise eşinle beraber konuşun. Sizin kal demeniz çocuğu tetikliyor ama yasaklar var. 3 gün de bırakamayız o yüzden aklına karpuz kabuğu sokmayın diyebilirsiniz.
Ben ilkokul 3te iken babamla çok isteyerek hatta yalvararak babannemlere gittiydim ama akşam 9 olunca ağlamaya başladım. Sebepsiz anneni özledim ki annesine düşkün bir çocuk da değildim. O zamanlar telefon da yok komşuya gitmiştik telefon etmeye annemi duymaya 😂😂 yani bıraksanız da ilerleyen zamanlarda vikleyebilir 😂
Kolaylıklar diliyorum

0

Biraz bencilce bir duygu ama ben, beni başka birine hele ki babaannesine tercih etmesine dayanamazdim. O yuzden sizi anliyorum. Babaannesi ile konusun. Zaten haftaici pek görüşemiyoruz bu sebeple biraz daha büyüyene kadar kalsin istemiyorum diyin. Cevremde cok fazla babaanneye, anneanneye veya teyzeye anneden daha düşkün çocuklar gördüm. Sanırım bu sebeple bu konuda cok hassasim. Bu sebeple dogdugu gunden beri bunun oluşmaması icin cok caba sarfettim. Sevsinler baska ile fertlerini ama bir zahmet bizden daha cok sevmesinler. Siz de cok zor ve yorucu biliyorum ama daha fazla ilgilenip gönlünü yapmaya çalışın. Oyun cocugu oldugu icin kim oynarsa ona yönelir bu cok normal.

0

Bence sizi anlayabilecek bir yaşta. Haftada bir gün orada kalmasına müsaade edebilirsiniz. Herkese iyi gelir. Çocuğunuzlada anlasın. O gün babannede kalma günü olur. Ertesi gün eve dönersiniz. Size de iyi gelir. Bir çalışan anne olarak en en en en çok istediğim şeylerden biri olurdu bu. Herkes mutlu olur bence.

0

Ayýyy ne güzel dedim içimden:) bırakın kalsın çocuk annene babanne sevgisi güzel bir şey siz de biraz eşinizle vakit geçirin evinizdeki kuralları bilsin, ama onlarda biraz ilgi biraz esneklik olsun bence

0

Ben böyle durumlarda şöyle düşünüyorum bizde yaşlanacağız yavrumuzun yavrusunu sevmek , sarılmak , ona masallar anlatmak isteyeceğiz ölümlü dünya bir gece kalıyormuş bana göre çok değil doysunlar ne şanslısınız ki yavrunuz dedeye ve neneye doyuyor . Bende anneannesine bırakırım biçim babaaanemiz rahmetli oldu berber yaşıyorduk sevgiye doya doya büyüyor çocuklarım

0 0
paylaş
0

Ben böyle durumlarda şöyle düşünüyorum bizde yaşlanacağız yavrumuzun yavrusunu sevmek , sarılmak , ona masallar anlatmak isteyeceğiz ölümlü dünya bir gece kalıyormuş bana göre çok değil doysunlar ne şanslısınız ki yavrunuz dedeye ve neneye doyuyor . Bende anneannesine bırakırım biçim babaaanemiz rahmetli oldu berber yaşıyorduk sevgiye doya doya büyüyor çocuklarım

0

Aynısı bende de var ama benim kendi annem oğlum doğdu daha kırkımız içinde bile aldı koynunda yatırdı önceleri bende bozuluyordum ama sonra nerde mutluysa orda kalsın dedim ben onlar kadar vakit ayıramıyorum oynayamıyorum vs vs oğlum şimdi 13 yaşında ve yine ananeye gitti tüm yaz orda kalır arada gelir eve yada bulduğu her fırsatta ama bizede vakit ayırmayı ihmal etmez üzülmeyin alılırsınız ve nerde mutluysa sizde mutl olursunuz

0 0
paylaş
0

4aylık bebeğim var babanesine o bile çok düşkün. Babanesi ayakta dolana dolana ninni söyleye söyleye uyutuyor. Sürekli ayakta dolaştırıyor. Şarkılar söylüyor bizimki de ses çıkarıyor o susuyor bizimki ağlıyor o şarkıya başlıyor bizimki ses çıkarmaya devam. Sürekli uyarırım anne bak bana zor oluyor diye. Bugun yine aynı şeyi yaşadık iki gündür çocugun huyu değişti dedim bana surat yaptı ki ben lafımı asla çekmem. Dün gece uyutana kadar canım çıktı ninni istiyor. En son eşime de söyledim zorluğunu biz çekiyoruz anne babası biziz ve eğitimini sadece bizden almalı diye. Bence yok demeyi iki tarafa da kabul ettirmek lazım. Sonuçta sizin evladınız. Asla evladımı esirgemem ama çocuk farklı huylar edinip söz dinlemeyecek diye korkuyorum

0

Oğlum 3 yaşında tek bir destek olmadan geldik bu zamana kadar. Artık aklı herşeye yetiyor tuvalet derdi mama VS derdi yok. Bende anneannesinde kalsın nefes alıyım istiyorum ama oğlum kesinlikle istemiyor. Sınır koyun bence o zaman bir sıkıntı olmayacaktır

Anne ya da anne adayıysan