Çalışan anneler çocuklarınızı gün içinde nasıl alıştırdınız?

0

Merhabalar 3 yaşında oğlum var çalışıyorum ama hala alışamadı buna gece sürekli anne yarın işe gidecek misin diye soruyo uykuda Bİle bağırarak anne işe gitme diye kalkıyor gece defalarca sabah erkenden kalkıp ağlıyor işe gitme diye .... aldığım bşy varsa oyuncak vb geri götür istemem diye kabul etmiyor çok takıyo bunu ne yapmam gerek nasıl bir yol izlemem gerek .... çocuğuma anneannesi bakıyor devamlı bakıcı değişikliği yapmadım .

  SadeceAnne   -   Davranış-Eğitim
0 0
13 yanıt - paylaş
0

Gecen sene ise basladim.Oglum 2,5 yasindaydi.krese verdim.Neler cektim bi Allah bir ben bilirim.Sonra korona girdi.Simdide ucretsiz izin aldim.Allah size kolaylik versin.Aslinda ananesinde o kadar zorluk yasamamasi lazim.Bence ananeye siz degil
Babasi biraksin.
Benim yegenim krese alisamadi. 1 ay annesi kapida bekledi.Ne zaman babasi birakti,o zaman alisti.Cocuklar bizi biliyor.Ne kadar vicdan azabi cektigimizi de hissediyorlar.

0

Annanesi bakıyor ne şanslısın, üstelik çoçuk yaşına ragmen kendini ifade edebiliyor keşke yarım gün kreş imkanınız olaydı onu alın enhoşlandıgı yerde beraber güzel birgün geçirin bak iyiki çalışıyorum bunları yapabiliyoruz deyin, annane bile olsa ona günün nasıl geçtiğini kimlerle beraber oldugunu falan sorun annanede aşırı tepki biraz düşündürücü

0 0
paylaş
0

Hiçbirşey olmaz Allah’ın izniyle alışmamış ama alışır benim annemde hep çalıştı çok küçüktük şimdi emekli iyili de çalışmış çok zor evet ama alışacak caz geçmeyin ne güzel anneniz bakıyor çok ta iyi bakıyordur zamanla düzene girer az daha sabredin

0

Psikolojik destek alın. Tek çalışan anne siz değilsiniz böyle düşünün biz onlar için çalışıyoruz zaten gelecekleri için. Ben işe başladığımda kızım 2 aylıktı. Şu an 2 yaşında ama işi bıraktım özel sektördü.tayinimiz çıktı farklı biryerde onu başkasına emanet edemezdim. Siz atanmışsınız mutlaka yardım alın

0

Bazı yorumlar çalışmanızdan kaynaklı olduğunu savunup, işi bırakmanızı salık vermiş ama bence bu konu sizin çalışmanızla artmış ya da gün yüzüne çıkmış bir durum. Güven problemi yaşıyor ve sosyal bir çevresi de oluşmamış. Öncelikle anneniz de baksa artık kreşe başlatın oyun gruplarına gitsin, arkadaşlarıyla sosyalleşmek size bağımlılığını azaltır. Yemeğini kendi yemiyorsa artık öğretin, mutlaka ayrı tabağı olsun sofrada. Ona ait alanlar yaratın evde mesela lavabonun altında çocuk taburesi olsun ki kendi kendine elini yikayabilsin, dışardan gelince hırkasını alabileceği yeri olsun, giysileri ayrı dolapta olsun vs. bunlar birey olduğunu fark ettiren şeyler. Siz ve baba işten gelince evle ilgilenmeyin tamamen çocukla eğlenin. Hafta sonları mutlaka aktivite yapın, mesela balık tutmaya gidin, şehir dışına günü birlik çıkın vs. Sürekli çocuğunuzu sevin, onu ne kadar sevdiğinizi sözlü olarak anlatın. Aldığınız herşeye para verdiğinizi görmesini sağlayın hatta ona verin o uzatsın parayı sonra bu para için çalışıldığından bahsedin. Bir süre yatağınıza alın ki gece hasret gidersin sizinle. Ben bu şekilde asacaginiza eminim. Ben de çalışan bir anneyim, 3 yaşında bir kızım var, 2 yaşına kadar ben büyüttüm. 2 yaşında kreşe başladı şuanda da kreşe gidiyor. Çok mutlu bir çocuk ve ben bunu iş dışında çok ilgilenmemize bağlıyorum. Hep onu düşünerek planlıyoruz zamanımızı ve o çok mutlu. Bizden ayrılırken evet çok istemiyor ama paranın değerinin de farkında :)) mesela bunu anlaması için bayram parasını elinden hiç almamıştık geçen bayram. 1 hafta boyunca dondurma aldı, trampolinde zıpladı, oyuncak aldı 300₺ yedi :D para konusunda çok bilgili, hatta annem çalışıp birazcık kazansın o zaman alalım diyor, paramız yok diyerek alamadığımız şeylerde. Bireyselleşmesine ortam hazırlayın bir yandan da güven verin sarıp sarmalayin kısacası. Bir de kesinlikle çalışmanıza bağlamayın her çalışan annenin başına gelmiyor tamamen çocuğunuz duygusal yapısı ile alakalı.

0 0
paylaş
0

Ben de yasadim oglumda ama irgun arkadaslariyla oynarken oyunlarina katilip sohbet ettik.sordum senin annen calisiyormu diye evet diyen oldu.hayir diyene bajanesino soyledi.mesela kucuk kardesine bakmak zorunda annen dedim..ogluma donüp bak arkadaslarinin da annesi calisiyor bizim gibiler dedim.durup.dusundu burdaha aglamadi.bir de evde onunla yatip sarilin onu cok sevdiginizi iş harici hep yaninda oldugunuzu hissettirin.gecicibir donem sonucta kabullenecek

0 0
paylaş
0

Benim kızımda 3,5 yaşında 6 ay ben baktım çok güzeldi gelişimi ben işe başlayınca bazı gıdaları yememeye başladı yoğurt peynir.gibi.hiç yabancıya bırakmadık bakımı için ben başka şehirde yaşayan abimin eşini bizim evde 3 yıl kızıma o baksın diye getirdik.allah yengemdende abimdende razı olsun.yengeme verecek doğru düzgün para bile kalmıyordu mecburiyetler varya omecburiyetler.kızım ilk aylar anlamıyordu.bir yaşına girmeye yakın uyanıksa gizlice kaçıyorduk ama bizi hemen unutuyordu kısa bir dönemde görüntülü arayamadık görünce ağlıyordu.ve biz kızımızı çok sosyal büyüttük.kızım biz evdeysek ağlayarak istediğini bize yaptırıyo ama yengesine,annanesine,şuan bakan hem arkadaşının annesi hemde benim arkadaşıma bunu yapmıyor evet istediğini söylüyor fakat ağlamak konusunda ısrar etmiyor.gerçi bende diyorum kızıma teyzeni üzme yemeklerini ye diye.evde her türlü oyuncak alet vesayre var onlarla oynuyor ama sokağa çıkmayı lunaparka bahçemizin parkında aynı dönem arkadaşlarıyla olmayı seviyor istediği sosyal hayatı ona sunuyoruz.bir aydır arkadaşım bakıyor çocuklarıyla oyunlar derken bazen hafta sonu bile gitmek istiyor çocukları eve alıyoruz oynuyorlar birde yarım gün ana okuluna yazdırdım ama pandemi göndermedim öğretmeni ve yeni arkadaşlarıyla telfonla iletişim kuruyoruz ara ara çok ilgili ve ona rağmen akşamları oynlarımız yatakta geçirilen saatlerle mutlu etmeye çalışıyoruz

0

3,5 yaşında bıraktım 22 yaşında geçen yıllar için çok üzülüyorum mecbur değilsen biraz daha bekle sonra çok uzeleceksin para bulunuyor ama yıllar geçiyor vicda azabı duyuyor insan 18 yıl çalıştım hiç aralıksız şimdi yaş bekliyorum ama yıllar geçti hiç birşeyin beraber yaşayamadım akşamdan akşama ne olur ki

0 0
paylaş
0

Siz bence. Tutun eliden. Kendi araçınıla gidiyosanız aracına kadar götürün. Anlatın işe bunla gidiyorum diye yakın ise iş yeriniz orayada görütürün tatilinzde. Bazen çoçuklar böylede ikna olur. kolay gelsin

0

Ben ilk kızımı 40 günlükken bıraktım çalışmaya başladım çok mecburdum çocuma bez alacak param bile yoktu arkadaşlarım alıp getiriyorlardı baktım olacak gibi değil bakıcı buldum işe başladım şimdi 8 yaşında bide 4 yaşında kızım var ablası kardeşine bakıyor şimdi ben çalışmaya devam ana ne vakit bulsam onlara zaman ayırıyom geçinip gidiyoz alıştılar arrtık

0

2 yasındaki kızım işe gitme diyor hala. İşi bırakalı 6 ay olmasına ragmen.. Baba gitsin diyor.. Bence de cok ihtiyacınız yoksa bırakın.. Keşke daha önce bıraksaydım diyorum ben

0 0
paylaş
0

Sizi kayıp etme korkusu yaşıyor ona neden çalışmanız gerektiğini ve onun neden evde kalması gerektiğini anlatmanız gerek ama şu şekilde değil bak ben işe gitmezsen sana bu oyuncakları alamam yada oyun parkına gidemeyiz gibi cümleler olmaZ

Ona yetişkinlerin çalışması gerektiğini cocuklarinda evde büyüklerle vakit geçirmesinin zorunlu olduğunu bunu genel bir kural olduğunu söyleyin

Asla kaçar gibi işe gitmeyin gerekirse uyandırın ve işe gitmeden seni öpmek istedim diyip bak sana haber veriyorum akşam evde olacağım gelirken birşey almamı istermisin meyve kitap yapıştırma oyuncak hariç herşeyi sayın
Bir kaç gün ağlayabilir ama sabırlı olun 4. Gün bana dua edersiniz
Ufaklığı gözlerinden öpün benim için çocuklarımız çok değerli ve herşeyden önemli bu tanımadığım bir çocuk olsa bile

0

En iyi kreşe vermek cevreniz de varsa eğer deneyin biz iki ay oldu başlayalı oğlum üç yaşında ve h sonların bile anne okula gidelim diyor çok şükür alıştı ve bende rahatlıkla işe başladım ıkı yaşında da denedim olmadı ne zaman alıştı mutlu olduğunu farkettim severek gittiğini gördüm sonra işe başladım en azından sizde kreşe verirseniz çocuğunuz için iyi arkadaş oyun aktivite ilgisini çeker yarım gün bile gitse eminim mutlu olur sizde rahat şekilde işinize devam etmiş olursunuz

Anne ya da anne adayıysan