2 yaşındaki çocuğum telefon bağımlısı

0

Merhabalar hanimlar iki yasinda bir kizim var ve telefon bagimlisi oldu telefona bakmadan birsey yediremiyorum sürekli bana bir sey ac deyip duruyor onu bu aliskanligindan nasil vazgecirebilirim oyuncaklarindan cabuk sıkılîyor baslarda birazda benim yüzünden oldu o telefona bakarken islerimi anca yapabilicorum yoksa bütün gün bacaklarimda huyzunlaniyor yani sürekli aglar vaziyette oyunlarda oynuyoruz ama kimi elinde telefon görse bana cizgi film acin diye agliyor lüften yardim edin en önemli sorunumuzda telde yada PC de bir sey izlemeden yemek yememesi

0 0
7 yanıt - paylaş
0

Programlar var ekran resmini ekran kırılmış gibi gösteriyor. Dokundukça kırılma sesi çıkarıyor bende işe yaramıştı bir de siz deneyin isterseniz. Ama gün içinde sizde elinize almayacaksiniz. Bozuldu deyip eşinize Tamir için vereceksiniz verdiğinizi görsün çocuk. Ve oyuncaklariyla oynamasa bile siz gidip oynayın bir vakitten sonra size odaklanıp gelecek kendi kendinize boyama yapın bebeklerine hikayeler anlatın. ☺️

0 0
paylaş
0

Kaybett sende bir sure eline alma.. kayboldu bulamiorum de. Evet cok aglar mutlaka ama sabrediceksin. Veya günlük yarim saat yarim saat vericeksin.

0 0
paylaş
0

Asla çocuğunuza bu kötülüğü yapmayın ısterse aglamaktan aç kalsın günlerce bı dırenme zamanı olur ama zamanla alışır

0

Emzik gibi düşünün bence bunu. Ortadan kaybedince geçiyor. Ağlar sızlar tabiki ama taviz vermeyin. Her işiniz olduğunda eline vermişsiniz öyle olmuş. Yani sonuç olarak siz yapmışsınız siz düzelteceksiniz mecburen.

0 0
paylaş
0

Kural koyun telefon artık yok gibi bu kuraldan asla taviz vermeyin birkaç gün ağlayacak sonra unutacak telefonu görse bile istemeyecek

0

Benim 2.5 yasinda oglumda öyleydi evin interneti bozuldu 2 gun acamadi tamirci abi gelmedi dedik her eline aldığında bakti açılmıyor 2 gun agladi ama anladi suanda yaninda telefon dahi alsak istemiyor hic bi sekilde

0

Benim oğlum da bu aralar örümcek adama sarmıştı. Baktık huyu suyu değişti. Direk kestik. Telefonu hiç vermiyorum. Babasıyla beraber konuştuk. Babası dedi annenle ortak kararımız. Ben dedim babanla ortak kararımız. Çok şükür şuan iyi . ama siz yemek yedirmekten bahsetmişsiniz. O çok ikilemde bırakıyor insanı. Onda da ben çocuklarla yerde yemek yiyorum yerken de TV den müzik açıyorum. Bizimkiler çok sever şarkı dinlemeyi. Birde büyük oğlum için sevdiği bir çizgi film açıyorum bazen . En azından ekran olayını yemek yemeğe indirdik. Bazen çok sikisirsam TV izleme zamanı geldi deyip on dk falan izleyip bende o esnada işimi yapıyorum..iki çocuğum var bazen lavaboya gitmek bile zor oluyor. İkinci küçük daha. Ve biz büyük oğluma bir buçuk yaşına kadar ne TV ne telefon hiçbir şey izletmedik.ama ikinci olunca mecbur kaldım. Tek başına büyütüyorum çünkü. keşke sürekli ilginebilip hiç ihtiyaç duymasalar ama biz gün boyu sadece onlarla oynayamadigimiz için mecburen onların da canı sıkılıyor. Ben bunu memlekete gidince anlamistım. Orada telefon diye bir şeyi aklına bile getirmedi. Çünkü gün boyu dışarıdaydi. Yemek yerken çizgi film izliyordu onunda sabit durup bakmıyordu bile. .yani aslında sürekli evde olmaları onları buna mahkûm ediyor tabi bizi de. Ama sınır koymak elimizde yoksa gün boyunca izlerler. Baya uzun oldu ama işte. Faydalı olduysa benim halim böyle ☺️

Anne ya da anne adayıysan